Tandemic is een social entrepreneur accelerator, met als drijvende kracht een inspirerende Canadees. Ooit gekomen n.a.v. een afstudeerscriptie. Nooit meer vertrokken. Profiel: goed lachs, best connected, snel denkend en nog rapper beslissend. Zijn levensmotto  ‘Goed doen’. Kortom, een mooi mens.

Zijn team: net afgestudeerden  (rechten, journalistiek, IT, business, design), stagiaires , vrijwilligers en Leander.

Kantoor; drie hoog achter, wispelturige stroomvoorziening, lekkende leidingen en missende deuren. Vreemd van Arbo of elke andere inspectie.  Vol van blootsvoets werkende, bruisende enthousiaste jongelingen (au; generatiekloof).

Een van de mijn doelen is te experimenteren met nieuwe werkvelden en vind rolmodellen. Gevonden, twee keer raak. Voor 20 uur in de week zal ik een NGO Accelerator-programma draaien en verder ontwikkelen. Salaris: Weinig. Return: veel.

Keek op de week: Eerste werkdag is zoals die moet zijn, spannend wel. Hoe te rijden, waar parkeren? Wat te dragen? Onzeker: Wat ga ik eigenlijk doen? Wat zijn de verwachtingen? Wat te denken van een witte 40+er, loopbaan-switcher met meer werkjaren dan het halve team bij elkaar. Ben er nog niet, maar geloof niet dat ik gezien word als bedreiging, ik zie meer nieuwsgierigheid.

Highlight van de week was dan een afscheid van een dame uit het team. Roerend, open, eerlijk en oprecht. Zij, een Malay Indiase dame (zeker 30–), gaat in Istanbul en Berlijn werken voor een denktank. Ze bedankte haar collega’s voor de mogelijkheid te kunnen groeien in veiligheid. Voor het vertrouwen en de push voor resultaat. Voor de ruimte voor fouten en collectieve correctie. Voor het delen van persoonlijk leed en plezier.

Geëmotioneerd nam ze afscheid, iedereen in tranen. Ze gaat weg voor zes maanden en was er net anderhalf jaar. Beetje kort, maar enorm breekbaar en mooi. Ik zit hier goed.

Vanaf nu wil ik werken in een open, eerlijke, veilige en stimulerende omgeving. Aan een product of dienst dat nut heeft, dat je kan snappen. Met mensen die lol hebben. Een open deur? Ja zeker, maar pas nadat je het voor jezelf op papier schrijft.

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.